survive-dt-1200

Elke moderne organisatie zal mee moeten in de vaart der volkeren die Digitalisering heet. Maar wat betekent dat nu voor jouw baan, jouw werk, jouw skills, jouw mogelijkheden in die digitaal getransformeerde organisatie?

Ik zie veel organisaties worstelen met dat “digitaal worden”. Wat betekent dat? Wat zijn de gevolgen? Wie moet ik aannemen? Van wie moet ik afscheid nemen? Is het echt zo erg? Is het “all or nothing”? In deze blog-reeks gaan we door een aantal stappen heen die jou zullen helpen om de Digitale Transformatie te leiden. Want de visionairs van nu, zijn de leiders van morgen.

(lees ook deel 1: Acceptatie)
(lees ook deel 2: Leren Leren)
(lees ook deel 3: Diversiteit))

Deze keer probeer ik een antwoord te formuleren op de vraag: “Waarom eigenlijk?”.

Disruptie? Echt niet!

Keer op keer lees ik in de media, vakbladen en social media de vraag “Waarom zouden we dat eigenlijk moeten, dat Digital Transformation? De economie zit in de groei, net als onze pijplijn met orders. De conjunctuur schiet omhoog. Waarom eigenlijk? “

En veelal begint het antwoord op de vraag met iets als “je wilt toch vooroplopen in jouw branche?” of “alle anderen doen het ook” of “je MOET wel mee”, steevast aangevuld met de voorbeelden waarbij Uber de taxibranche om zeep helpt, AirBnB de hotel branche een doodsteek toebrengt en Tesla de grote autofabrikanten op de knieën brengt. Disruptie zit in elke onverwachte hoek en de beste manier om niet gedisrupt te worden is door zelf te disrupten! Be the change, zogezegd.

In mijn optiek zit daar toch wel een uitdaging. Immers, AirBnB, Uber en Tesla zijn er nooit op uit geweest om te disrupten. Het gebeurde gewoon. Door een samenloop van omstandigheden. Het idee om een hele branche te disrupten en dat als business na te jagen is een utopie. Ik ken geen voorbeelden van bedrijven die succesvol zijn geweest met een strategie die vanaf het begin was ingezet op het wegvagen van een branche. Alle voorbeelden van disrupters komen neer op “it just happened”.

Ofwel, waarom zou je dan mee gaan doen in die ratrace?

Eindstation – “alles wordt software”

De digitale transformatie van een organisatie wordt vaak ingezet vanuit het idee dat alles software wordt. En dat is waar. De wereld wordt verrijkt met softwareoplossingen, virtuele toepassingen en apps. Er is een complete economie ontstaan naast de fysieke wereld die niet kon bestaan zonder alle techniek van nu. En af en toe vervangt een virtuele oplossing zelfs de fysieke variant.

Betekent dat nu dan dat elk bedrijf een softwarebedrijf moet worden?

Vooralsnog geldt dat we altijd nog een aantal fysieke behoeften hebben. We moeten eten, slapen, en wonen. We blijven samenwerken met mensen, sporten, en hebben hobby’s. Die fysieke wereld blijft bestaan.

Kijk je om je heen, dan kunnen al snel de volgende gedachten ontstaan: “okay, de wereld wordt digitaal. Maar waarom moeten wij dat doen?” En daaraan toegevoegd: “okay, waarom NU? Waarom niet over een paar jaar, als we het wat rustiger hebben? Waarom nu?”.

Ik kan je geen ongelijk geven.

Als het eindstation het doel is, waarom dan niet even de kat uit de boom kijken? Leren van de fouten van de frontrunners en dan je organisatie op basis van de best-practices meteen in één keer goed inrichten?

Treinreis – “het gaat niet om het doel, maar om de reis”

De andere veelgehoorde variant is “digital transformation is als een treinreis. Het gaat niet om het doel, maar de reis ernaar toe”.

Wil je straks nog overeind staan, dan moet je nú leren om jezelf aan te passen. Je wordt geholpen met allerlei (digitale) technieken om in die nieuwe wereld jezelf staande te houden.

Maar dan komen wederom diezelfde vragen naar boven: ”okay, de wereld wordt digitaal. Maar waarom moeten wij dat doen? En waarom NU? Waarom niet over een paar jaar, als we het wat rustiger hebben? Waarom nu?”.

En ik kan je wederom geen ongelijk geven.

Want eigenlijk komt het neer op “veranderen om te veranderen”. Als de treinreis het doel is, dan hoeft dat nog niet meteen NU te gebeuren. Dan kun je ook een trein later nemen. De treinreis brengt ons wel waar we heen moeten. Laten we maar eens kijken wat de anderen doen en dan slim onze reis plannen. Als anderen een stoptreintje gebruiken en fouten maken, nemen wij de intercity een half uur later en kunnen al hun fouten overslaan.

Ik ben zelf overigens wel iemand die meteen de vraag stelt “waar gaan we heen dan? Bij welk station stappen we uit?”

Vertrekpunt – “urgentie herken je meteen”

“Iedere verandering begint met een gevoel van urgentie. Als dat afwezig is, bouw je de verandering op een verkeerde basis.”
John Kotter.

De eerdergenoemde treinreis-analogieën die vaak gebruikt worden in het kader van de Digitale Transformatie, zijn voorbeelden van noodzaak zonder urgentie.

Anders gezegd: het refereert aan een wereld die in de toekomst is veranderd.

Maar Straks en Later is niet Hier en Nu. Leuk hoor, die visionairs, maar niemand kan in de toekomst kijken, dus alle reden om aan het verhaal te twijfelen. Gaat het echt zo snel? En hoe ziet dat eruit? Wie ben jij dat je denkt dat je wel in de toekomst kan kijken, dat onze hele organisatie op de schop moet?

Laten we even heel eerlijk zijn:

Je bent te laat!

De wereld is al veranderd. De wereld is al digitaal. Alle grote spelers zijn al veranderd. Google, Amazon, eBay, PayPal, zijn allen bedrijven die al meer dan 20 jaar de wereld aan het veranderen zijn. Zij hebben de wereld veranderd, zij zijn digitaal en die wereld is al digitaal! En jij?

Jij bent nog niet digitaal!

De urgentie is hier.

De urgentie is ontstaan uit het feit dat als je niet in dat spelletje mee gaat doen, jouw organisatie wordt weggevaagd. Niet omdat er een virtueel alternatief ontstaat. Maar omdat elke procesverbetering die jij doorvoert en je een concurrentievoordeel oplevert binnen 24 uur is gekopieerd. Elk product dat je fysiek uitbrengt, binnen 24 uur door een concurrent gekopieerd is voor een fractie van de kosten. Elke app binnen 24 uur 20.000 kopieën kent. (En ik denk dat 24 uur voor al deze voorbeelden nog lang is). Dat is de digitale wereld van nu. Je kunt niet meer teren op of geld verdienen aan ervaring en kennis. Want kennis en ervaring wordt binnen luttele seconden met de rest van de wereld gedeeld.

In zo’n wereld, waar alles gekopieerd en gekloond en aangepast wordt, wat ga jij met je organisatie doen? Waar doe je het dan nog voor? Hoe zorg je ervoor dat je uniek blijft? Hoe anticipeer je op veranderingen? Hoe blijf je bestaan? Hoe blijf jij relevant?

Deze treinreis heeft geen eindstation. En het gaat ook niet om het prachtige uitzicht onderweg. Het enige dat telt is dat je weg moet. De wereld is al veranderd. Nu jij nog…

Conclusie – Het doel van de Digitale Transformatie

De conclusie die ik wil trekken uit het voorgaande is dan uiteindelijk niet meer dan een vraag:

Als Digitale Transformatie gaat over de OORZAAK van de transformatie, wat is dan jouw beoogde einddoel? Wat wil jij zijn in deze wereld?

Zullen we eens sparren?

Guido van Gemerden is senior consultant bij inspearit en docent bij cibit academy. Hij is specialist in strategische advisering bij digitale transities en grote ICT-veranderingen. Met een talent tot visualiseren van “wat zou kunnen zijn” en een focus op ontwikkeling van personen, is hij in staat draagvlak te creëren en einddoelen voor meerdere stakeholders te realiseren.

Heeft u een vraag?

Neem contact op